آبکاری با کروم

 کروم در مقابل گازها ٬ موادقلیایی و نمک ها مقاوم است اما اسید سولفوریک واسید کلریدریک وسایر اسیدهای هالوژندار در تمام غلظت ها ودر تمام درجه حرارت ها بر روی کروم تاثیر می گذارند. به دنبال رویین شدن شیمیایی ٬ روکشهای کروم مقاومت خوبی در اتمسفر از خود نشان می دهند و کدر نمی شوند . از این رو به تمیز کردن و یا نو نمودن توسط محلول ها یا محصولات حل کننده اکسیدها را ندارند. روکشهای کروم تا۶۵۵ درجه سانتیگراد هیچ تغییری از نظر کدر شدن متحمل نمیشوند. رویین شدن حالتی است که در طی آن در سطح کروم ٬ اکسید کروم(+۱) تشکیل می شود.

این عمل موجب جابه جایی پتانسیل کروم از ۷۳۷ به ۳۳۱۵ ولت می شود و کروم مثل یک فلز نجیب عمل می نماید. لایه های پوششی کروم براق با ضخامت پایین )در حدود ۳ میکرومتر(که غالبا در کرومکاری تزیینی با آن روبه رو هستیم, فولاد را در مقابل خوردگی حفاظت نمی کنند. کروم کاری ضخیم که در مقابل خوردگی ضمانت کافی داشته باشد فقط از طریق کرومکاری سخت امکان پذیر است. با توجه به اینکه پوششهای کروم الکترولیتی سطح مورد آبکاری را به طور کامل نمی پوشانند از این رو کرومکاری تزئینی هرگز به تنهایی مورد استفاده قرار نمیگیرد بلکه همواره آن را به عنوان پوشش نهایی بر روی واکنشهایی که حفاظت سطح را در مقابل خوردگی ضمانت می نمایند به کار می روند. معمولا به عنوان پایه محافظ از نیکل استفاده میشود.
کنترل کیفیت شیرآلات آرال